การเจาะเก็บไข่

เมื่อจะทำการเจาะเก็บไข่ ผู้ป่วยจะถูกขอให้งดน้ำและอาการก่อนทำเป็นเวลาประมาณ 6 ชั่วโมง ดังนั้นถ้าหากจะทำการเจาะเก็บไข่ในเวลาเช้า ผู้ป่วยก็จะต้องงดน้ำและอาหารหลังเที่ยงคืน ผู้ป่วยจะถูกนำไปเตรียมตัวก่อนที่จะเข้าไปยังห้องที่จะทำการเจาะเก็บไข่ในคลีนิค การระงับความรู้สึกสามารถทำได้หลายวิธี แต่การใช้ยาระงับความรู้สึกชนิดฉีดเข้าเส้นเลือดเพื่อให้หลับไปเป็นระยะเวลาสั้นๆร่วมกับยาระงับปวดนั้นเป็นที่นิยมมากที่สุด ยกตัวอย่างเช่น Propofol ร่วมกับ alfentanil ก่อนจะทำการเจาะไข่ แพทย์จะทำความสะอาดภายในช่องคลอดด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อและล้างน้ำยาฆ่าเชื้อออกด้วยน้ำเกลือก่อน

แพทย์จะทำการตรวจอัลตร้าซาวด์ทางช่องคลอดเพื่อให้มองเห็นรังไข่และอวัยวะในอุ้งเชิงกรานในระหว่างการเจาะไข่ และผ่านเข็มเจาะไข่ที่จะใช้เจาะผนังช่องคลอดเข้าไปยัง Follicles ที่รังไข่ และดูดของเหลวทั้งหมดรวมทั้งเซลล์ไข่ออกมาสู่หลอดทดลอง ในแต่ละหลอดที่บรรจุของเหลวที่ได้ออกมาจากแต่ละ Follicle นั้นจะถูกนำไปยังห้องปฏิบัติการเพื่อนำไปทำการตรวจหาเซลล์ไข่ภายใต้กล้องจุลทรรศน์ ซึ่งเซลล์ไข่จะถูกนำออกมาทำความสะอาดในน้ำยาสำหรับเพาะเลี้ยง และจะถูกแยกไว้ในจานเพาะเลี้ยงที่มีอาหารเพาะเลี้ยงเซลล์ไข่อยู่ และนำไปเก็บไว้ในตู้อบ Incubator ที่จะช่วยรักษาอุณหภูมิให้คงที่ที่ 37 องศาเซลเซียส ตลอดเวลา และมีปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) ประมาณ 5 – 6 % ในอากาศที่มีการควบคุมความชื้นสัมพัทธ์

การเจาะไข่ผ่านทางช่องคลอดนั้นเป็นวิธีการที่ปลอดภัย ผู้ป่วยจะไม่รู้สึกเจ็บแต่อย่างใดและสามารถตื่นฟื้นคืนสติได้อย่างรวดเร็วหลังจากนั้น การเจาะไข่มักใช้เวลาไม่เกิน 10 นาที และอาจนอนพักที่ห้องพักฟื้นเป็นเวลาเพียงหนึ่งถึงสองชั่วโมงก่อนกลับบ้านในวันนั้น ก่อนที่ผู้ป่วยจะกลับบ้านแพทย์จะได้อธิบายให้ฟังถึงผลการเจาะไข่ จำนวนของไข่ที่เจาะได้ ผลการตรวจและการเตรียมเชื้ออสุจิเพื่อนำมาผสมกับไข่ ผู้ป่วยควรจะให้หมายเลขโทรศํพท์ที่ติดต่อได้สะดวกไว้ด้วย เพื่อที่จะสามารถติดต่อได้เมื่อจะต้องนัดหมายการกลับมาใส่ตัวอ่อน ผู้ป่วยไม่ควรขับรถภายในเวลา 24 ชั่วโมงหลังการเจาะไข่ และควรมีคนช่วยขับรถพากลับบ้านในวันนั้น

การเก็บตัวอย่างเชื้ออสุจิ

สามีของผู้ป่วยจะถูกขอให้ทำการเก็บตัวอย่างเชื้ออสุจิให้ ซึ่งจะกระทำในวันเดียวกับการเจาะไข่ ซึ่งจะช่วยให้สะดวกขึ้นในการมาพร้อมกันในวันนั้น เมื่อภรรยาถูกส่งไปทำการเจาะเก็บไข่ สามีจะถูกขอให้ไปเก็บตัวอย่างอสุจิ หรือหากเป็นการเร่งรีบมากเกินไปสามีอาจไปทำการเก็บตัวอย่างอสุจิก่อนที่ภรรยาจะไปทำการเจาะเก็บไข่ได้ โดยทั่วไปการเก็บอสุจิจะได้จากการทำ Masterbation ซึ่งจะได้รับคำแนะนำให้หลั่งอสุจิทิ้งไปก่อนสองถึงสามวันก่อนหน้านี้ เนื่องจากคุณภาพของอสุจิอาจไม่ดีนักหากไม่ได้มีการหลั่งอสุจิออกไปเลยนานกว่า 7 – 10 วัน น้ำอสุจิที่หลั่งออกมาได้จะถูกเก็บไว้ในภาชนะพลาสติกที่ไม่เป็นพิษต่ออสุจิและสะอาดปราศจากเชื้อโรค ก่อนทำการเก็บอสุจิผู้ป่วยควรทำความสะอาดมือและบริเวณอวัยวะสืบพันธุ์ด้วยสบู่ ล้างด้วยน้ำสะอาด และเช็ดให้แห้งก่อน สารหล่อลื่นต่างๆเช่น Petroleum jelly ไม่ได้รับอนุญาติให้ใช้ในการเก็บตัวอย่างอสุจิ เพื่อป้องกันการเกิดพิษต่อตัวอสุจิ

ตัวอย่างอสุจิที่เก็บได้จะถูกนำไปวิเคราะห์ก่อนนำไปเตรียมเพื่อการทำ บลาสโตซิสท์(Blastocyst) การเตรียมอสุจินั้นปัจจุบันสามารถทำได้หลายวิธี แต่ทุกวิธีมีจุดมุ่งหมายเดียวกันคือ คัดกรองเอาน้ำอสุจิ ส่วนประกอบทางเคมี ตัวอสุจิที่ตายและผิดปกติ และเซลล์อื่นๆออกไปให้หมด ซึ่งจะคงเหลือไว้เพียงตัวอสุจิที่ปกติ มีชีวิต และเคลื่อนไหวได้ อยู่ในน้ำยาเพาะเลี้ยง

ในสถานการณ์ซึ่งฝ่ายชายไม่สามารถให้เชื้ออสุจิในคลีนิค หรือในวันที่กำหนดตามที่ขอได้ สามารถหลั่งอสุจิให้ในวันใดก็ได้ที่มีความพร้อม ตัวอย่างอสุจิจะถูกนำไปตรวจวิเคราะห์และจะถูกแช่แข็งไว้สำหรับการทำ บลาสโตซิสท์(Blastocyst) ในอนาคตอันใกล้ แน่นอนว่าจะต้องบ่งชี้ผู้ป่วยได้อย่างชัดเจนก่อนที่จะเริ่มลงมือการรักษา จึงจะสามารถใช้กลยุทธ์นี้ได้ เพราะมิเช่นนั้นแล้วหากพบว่าผู้ป่วยไม่สามารถเก็บตัวอย่างอสุจิได้ในวันที่ทำการเจาะเก็บไข่ การรักษาในรอบนั้นจะต้องถูกยกเลิกไป หรืออาจต้องทำการเจาะดูดเอาตัวอสุจิออกมาจากท่อเก็บตัวอสุจิ หรือตัดชิ้นเนื้อจากอัณฑะออกมาตรวจหาอสุจิเพื่อใช้ในการทำ บลาสโตซิสท์(Blastocyst) ต่อไป