สาเหตุที่สัมพันธ์กับท่อนำไข่

ในผู้หญิงที่มีปัญหามีบุตรยากนั้น หนึ่งในสาม มักพบปัญหาของท่อนำไข่ร่วมอยู่ด้วย เนื่องจากท่อนำไข่เป็นอวัยวะสำคัญในการเจริญพันธุ์ ปัจจัยต่างๆที่ส่งผลต่อท่อนำไข่จึงกระทบต่อความสามารถในการเจริญพันธุ์ ท่อนำไข่นี้เป็นเพียงท่อเล็กๆ ซึ่งเป็นทางเชื่อมต่อจากช่องท้องไปยังมดลูกและเชื่อมต่อสู่ภายนอกคือปากมดลูกและช่องคลอด จะเห็นได้ว่าเป็นระบบเปิดจากภายนอกสู่ช่องท้อง การอักเสบหรือติดเชื้อในช่องคลอดหรือโพรงมดลูกสามารถแพ่กระจายไปยังท่อนำไข่ การอักเสบหรือติดเชื้อในอุ้งเชิงกรานส่วนล่าง โดยเฉพาะไส้ติ่งอักเสบ ส่งผลต่อท่อนำไข่ได้เนื่องจากเชื้อโรคสามารถผ่านจากปลายเปิดของท่อเข้าไปได้ ผลลัพท์ที่ตามมาจากการอักเสบติดเชื้อต่างๆดังกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งการอักเสบติดเชื้อที่ไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงทีหรือไม่ได้รับการกำจัดสาเหตุของการอักเสบติดเชื้อให้หมดสิ้นไป เป็นต้นเหตุของการอุตันของท่อนำไข่ การอักเสบติดเชื้อเกิดขึ้นได้จากหลายสาเหตุ เป็นต้นว่าได้รับโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์เช่น หนองใน วัณโรคในอุ้งเชิงกราน การใส่ห่วงอนามัยซึ่งทำให้เกิดการระคายเคืองภายในโพรงมดลูก และร่างกายมีปฏิกริยาตอบสนองต่อสิ่งแปลกปลอม หรือมีการติดเชื้อหลังจากแท้งบุตรหรือขูดมดลูก ถึงแม้ว่าการอักเสบติดเชื้อที่เกิดขึ้น บางครั้งไม่ได้ทำให้ท่อนำไข่อุดตันเสมอไป แต่เซลล์ของท่อนำไข่บริเวณที่เกิดการอักเสบก็จะถูกทำลายไปทำให้สูญเสียความสามารถในการผลิตอาหารเลี้ยงตัวอ่อนได้ ยิ่งไปกว่านั้นท่อนำไข่ที่ได้รับความเสียหายจากการอักเสบที่ไม่ได้อุดตันโดยสมบูรณ์ ยังคงให้มีการปฏิสนธิของไข่และอสุจิได้ แต่การเดินทางของตัวอ่อนไปยังมดลูกนั้นไม่เป็นไปโดยราบรื่น อาจจะใช้เวลานานมากขึ้น ส่งผลให้ตัวอ่อนได้มีการพัฒนาไปถึงระยะฝังตัวก่อนที่จะเกินทางไปถึงโพรงมดลูก จึงฝังตัวลงในท่อนำไข่ ส่งผลให้เกิดท้องนอกมดลูก แลทำให้ต้องตัดท่อนำไข่ข้างนั้นทิ้งไปในที่สุด นอกจากนี้การที่เคยได้รับผ่าตัดในช่องท้องมาก่อน หรือมีการอักเสบในอุ้งเชิงกราน ส่งผลให้ร่างกายสร้างพังผืดขึ้นมาเพื่อเพิ่มความแข็งแรงให้กับเนื้อเยื่อตามกลไกของร่างกายเมื่อมีการบาดเจ็บหรือติดเชื้อ หรือพวกที่เป็นเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่ (Endometriosis) ก็จะเกิดพังผืดในช่องท้องด้วย เนื้อเยื่อพังผืดที่เกิดในช่องท้องอาจไปพันรัดท่อนำไข่เอาไว้จนสูญเสียความสามารถในการโน้มตัวไปจับไข่ที่รังไข่ได้ หรือดึงรั้งท่อนำไข่ให้ไปอยู่ในตำแหน่งอื่น ผลก็คือทั้งๆที่ท่อนำไข่ไม่ได้มีการอุดตันแต่อย่างใด แต่ไข่ก็ไม่สามารถเข้ามาในท่อนำไข่ได้ จึงเป็นสาเหตุของภาวะมีบุตรยาก และสาเหตุสุดท้ายเกี่ยวกับท่อนำไข่ คือเป็นพวกมีความผิดปกติแต่กำเนิดที่ไม่มีท่อนำไข่หรือท่อนำไม่สมบูรณ์มีรูปร่างผิดปกติ