การมีเพศสัมพันธ์และการหลั่งอสุจิ

ความถี่ของการมีเพศสัมพันธ์

ในผู้มีบุตรยากบางรายความถี่ของการมีเพศสัมพันธ์อาจยังไม่เพียงพอสำหรับการที่จะมีอสุจิอยู่ในระบบสืบพันธุ์ของฝ่ายหญิงในช่วงที่ไข่ตก หรือพูดง่ายๆก็คือความถี่ของการมีเพศสัมพันธ์น้อยเกินไปนั่นเอง จำนวนครั้งหรือความถี่ห่างของการมีเพศสัมพันธ์ที่เหมาะสมนั้นไม่มีใครทราบว่าควรจะบ่อยแค่ไหนอาทิตย์ละกี่ครั้ง เพราะสภาพร่างกายและสภาวะต่างๆของแต่ละคนนั้นแตกต่างกัน อย่างไรก็ดีเราพบว่าหากมีเพศสัมพันธ์อย่างน้อยอาทิตย์ละสามครั้งจะมีโอกาสหรือความเป็นไปได้ที่จะตั้งครรภ์ได้ ถือเป็นความถี่ที่มีนัยสำคัญทางสถิติ แต่รูปแบบของการมีเพศสัมพันธ์ของแต่ละคู่นั้นแตกต่างกันนานาประการ ดังนั้นหากไม่สามารถมีเพศสัมพันธ์สัปดาห์ละสามครั้งได้ ด้วยเหตุใดก็ตาม หากต้องการมีบุตรแล้วก็ควรต้องพยายามมีเพศสัมพันธ์ให้ถี่ขึ้นในช่วงที่คาดว่าจะมีการตกไข่

มีเพศสัมพันธ์ผิดช่วงเวลา

ในบางคู่อาจจะมีเพศสัมพันธ์ไม่สัมพันธ์กับช่วงเวลาที่ไข่จะตก เนื่องมาจากความเชื่อผิดๆ เช่น อาจมีเพศสัมพันธ์ในช่วงที่ฝ่ายหญิงมีรอบเดือนหรือหลังหมดระดูใหม่ๆ เพราะมีความเชื่อผิดๆว่าจะเป็นช่วงที่ทำให้ตั้งครรภ์ได้ง่ายที่สุดเป็นต้น

ภาวะกามตายด้านหรือความล้มเหลวในการหลั่งอสุจิ

ภาวะกามตายด้านหรือองคชาติไม่แข็งตัวหรือการแข็งตัวนั้นไม่ยาวนานพอที่จะมีเพศสัมพันธ์ได้สำเร็จ และภาวะที่มีการแข็งตัวขององคชาติปกติแต่ไม่สามารถหลั่งอสุจิออกมาได้ในขณะที่มีเพศสัมพันธ์ ทั้งสองประการนี้มีสาเหตุจากปัจจัยทางจิต และในปัจจุบันยังไม่มีผลการศึกษาที่จะอธิบายสภาวะเช่นนี้ได้อย่างกระจ่างชัด นอกจากนั้นยังสามารถเกิดตามมาหลังจากการเป็นโรคเรื้อรังเช่น เบาหวาน ไทรอยด์ โรคของระบบประสาท ลมชัก โรคไต และการได้รับบาดเจ็บของไขสันหลังเป็นต้น บางรายที่ได้รับการผ่าตัดใหญ่ในช่องท้อง เส้นประสาทที่ไปเลี้ยงอวัยวะในระบบสืบพันธุ์เพศชายอาจได้รับความเสียหายไปด้วย จึงเกิดปัญหาในการแข็งตัวขององคชาติหรือการหลั่งอสุจิได้

การหลั่งเร็ว

การหลั่งอสุจิออกมาก่อนเวลาอันควร จะเกิดขึ้นเมื่อการหลั่งอสุจิออกมานั้นเกิดขึ้นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ดังนั้นจึงอาจเกิดการหลั่งอสุจิภายนอกช่องคลอดหรือบริเวณปากช่องคลอด ส่งผลให้ไม่มีอสุจิเข้าไปในโพรงมดลูกได้ แต่ถ้าหากสามารถหลั่งอสุจิภายในช่องคลอดได้ อาจต้องหาสาเหตุอื่นๆที่อาจส่งผลต่อภาวะมีบุตรยากต่อไป อย่างไรก็ดี ในขณะเดียวกันอาจจำเป็นต้องปรึกษาจิตแพทย์เพื่อช่วยให้ฝ่ายชายสามารถควบคุมการหลั่งอสุจิได้ดีขึ้น

อสุจิไหลย้อนเข้าไปในกระเพาะปัสสาวะ

ดังที่ได้อธิบายมาก่อนหน้านี้แล้วเกี่ยวกับกล้ามเนื้อหูรูดของกระเพาะปัสสาวะ ซึ่งจะทำหน้าที่ปิดกั้นกระเพาะปัสสาวะกับท่อนำน้ำอสุจิหรือท่อปัสสาวะเมื่อมีการหลั่งอสุจิ เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้อสุจิที่หลั่งออกมานั้นไหลย้อนกลับเข้าไปในกระเพาะปัสสาวะได้ แต่โรคบางอย่างเช่น เบาหวาน และโรคของระบบประสาทบางอย่างอาจทำให้กล้ามเนื้อหูรูดนี้ได้รับความเสียหาย และทำงานได้ไม่มีประสิทธิภาพ เมื่อมีการหลั่งอสุจิออกมาจึงไหลผ่านกล้ามเนื้อหูรูดเข้าไปในกระเพาะปัสสาวะ ทำให้ปริมาณอสุจิที่ควรจะต้องหลั่งออกมาภายนอกเข้าไปสู่ช่องคลอดของฝ่ายหญิงมีปริมาณน้อยลง ผู้ที่เคยได้รับการผ่าตัดต่างๆในบริเวณที่ใกล้ๆกับคอของกระเพาะปัสสาวะ เช่น การผ่าตัดต่อมลูกหมาก ก็อาจทำให้เป็นสาเหตุที่กล้ามเนื้อหูรูดของกระเพาะปัสสาวะจะได้รับการบาดเจ็บและเกิดความเสียหายได้เช่นเดียวกัน

การหลั่งภายนอก

การหลั่งอสุจิออกมาภายนอกช่องคลอดนั้น นอกจากเกิดจากการควบคุมการหลั่งอสุจิมิให้ออกมาก่อนเวลาอันควรแล้วยังสามารถเกิดจากสาเหตุอื่นๆได้อีก เช่นในผู้ชายที่มีความผิดปกติแต่กำเนิดของระบบสืบพันธุ์และระบบทางเดินปัสสาวะที่ไม่สามารถพัฒนาสร้างท่อปัสสาวะให้เสร็จสมบูรณ์ได้ เช่น ปลายเปิดของท่อปัสสาวะไปเปิดออกในบริเวณอื่นๆที่มิใช่ส่วนปลายขององคชาติตามปกติ เช่นไปเปิดออกบริเวณใต้องคชาติ และการไร้ผนังบนของท่อปัสสาวะแต่กำเนิด ทำให้ปลายเปิดของท่อปัสสาวะไปเปิดออกที่บริเวณใดบริเวณหนึ่งตลอดความยาวขององคชาติ ดังนั้นหากปลายท่อเปิดออกตั้งแต่ส่วนโคนขององคชาติ เมื่อหลั่งอสุจิออกมาจึงไม่สามารถเข้าไปในช่องคลอดได้